Afgelopen nacht waren we tot 6 uur in de morgen open voor de totale maansverduistering, die we echt –ondanks de sombere voorspellingen- helemaal konden zien. Vanuit de sterrenwacht waren Andries Boone, Monique Heijink en Henk Wagenaar aanwezig. De volledige verduistering viel samen met een zogenaamde ‘super moon’, waarbij de maan in haar baan het dichtst bij de aarde staat. Onder perfecte weersomstandigheden werd het op moment van de grootste bedekking weer echt donkere nacht en kwam de Melkweg prachtig door.

Het was een fantastisch schouwspel, waar ook diverse bezoekers op af waren gekomen.

Een overview van de bloedrode maan was nog het beste te zien door de Celestron First Telescope’, een klein model spiegeltelescoop die je gewoon op een tafeltje voor je neerzet! Door de grotere telescopen waren de roodgekleurde kraters natuurlijk  wel veel beter te zien. Door de LX200 kwam de wat oostelijker staande planeet Uranus goed in beeld. Die werd een paar uur eerder nog volledig door de maan overstraald en was dus eerst onzichtbaar.

Dit was een feest voor de mensen met grote telelenzen van 300 mm op hun spiegelreflex, die  op een statief naar hartenlust plaatjes konden schieten. Bijgesloten drie foto’s van de verduisterde maan.

Pas in 2033 is er weer zo’n totale verduistering in ons land. We hebben dus nog even de tijd om voor zo’n telelens voor onze vereniging

Verduisterde maan (Henk Wagenaar)

Verduisterde maan (Henk Wagenaar)

Verduisterin ten einde (Henk Wagenaar)

Verduisterin ten einde (Henk Wagenaar)

te sparen!